Menu
Gildia Pióra na Patronite
Wiersz Krytyka poszukiwana

Świt wilka

Kolejna pelnia w moim życiu
wyłem do czerwonego księżyca,
ja, dziecko z zimnego łona

Spoglądam na korzenie,
co czerpią soki z piekła
Spoglądam w oczy Boga
Ja, spłodzony w grzechu

Stado wilków dookoła,
czczą śmierć zamiast życia,
mówią wyrwij serce, bądź jak my,
zimny jak nasze łona

Mam szklany wzrok,
gdy świat umiera,
krzyż to nie odwrócony miecz
w gniewie topi się lód

Księżyc znikł,
słońce się wznosi,
kolejna droga do pokonania,
kolejny dzień, tylko wilki śpią
Ciekawy życia,
jedno je mam
nie oddam go wilkom

https://youtu.be/hBmSS8fDmek?t=200

103 430 wyświetleń
1204 teksty
141 obserwujących
  • Irracja

    2 April 2024, 11:04

    ... nie wierz, żeś spłodzony z grzechu... ta wiaro to już początek wyrywania swego serca... oddawania swego życia wilkom...